این روزا با خودکشی نهال، مردای زیادی رو می بینم که از حقوق «دوست دختر»ها دفاع می کنن! هی سنگشونو به سینه می زنن! هی برای تنشون ارزش قائل میشن! گاهی دلم می خواد از این همه شعار دادن بالا بیارم!

 حرفای قشنگی هستن ولی ما ملتی هستیم که میگیم مرگ خوبه ولی واسه همسایه ... یادمه وقتی توی کمپین یک میلیون امضا فعالیت می کردم آقایون زیادی اونجا بودن ... حتی تعدادشون از خانم ها هم بیشتر بود ... چیزی که توی ذهن من بود این سوال بود که مرسی که برای آزادی من می جنگید اما آیا این آزادی سهم خواهر و مادر و همسر و دوس دختر خودتون هم هست؟! یا فقط برای یه زن دیگه س که توی زندگی شما نیست؟! که «ناموس» شما نیست!!!؟ چند تا از این آقایون به به گو و هورا کش حاضرن با دوس پسر خواهرشون رفیق باشن؟! باهاش اینور اونور برن؟! خونه شون دعوتش کنن؟!یادمه یه بار از دوس پسرم پرسیدم خواهرت دوس پسر داره؟! بیاین 4تایی بریم بیرون ... چشماش 4تا شد و گفت تیکه تیکه ش می کنم! گفتم مگه تو دوس دختر نداری؟ گفت من فرق می کنم! من هنوز فرقش رو نفهمیدم! کدوم یکی از این آقایونی که اینجا هستن حاضرن اگر مادرشون همسر نداره با مردی که با مادرشون دوست میشه رابطه ی محترمانه ای داشته باشن؟! تازه گیریم هم داشته باشن دوستاشون درباره ش چی میگن؟ به مادرش چقدر توهین میکنن؟! می بینین؟ مرگ خوبه ... ولی واسه همسایه!نه؟ اگه یه یه دختری / زنی آزادانه از رابطه ی جنسیش حرف بزنه رودر روش میگن چه زن شجاعی آفرین و پشت سرش اونو به همدیگه تعارف می کنن! بلایی که سر فروغ فرخزاد عزیز کم نیاوردن! هنوز هم که هنوزه مردهایی رو می شناسم با قدمت ادبی 50 ساله که به فروغ میگن فاحشه اما کاملا پیداست اونچه که عذابشون میده اینه که دستشون به فروغ نرسیده! فروغ عزیز رو مثال می زنم چون هنوز می بینم بعد از مرگش هم دارن رنجش میدن! وگرنه فروغ برای من یه قدیسه! به هیچکس هم مربوط نیست که تعبیر من از قدیس چیه!آقایان ... آقایان عزیز ... دوستان من ... به این سوالا جواب بدید! صادقانه بگید توی این موقعیت ها چطور برخورد می کنید؟! با دوس پسر خواهرتون یا مادرتون؟! حتی با دوس دختر دوستتون؟! چطوری نگاهش می کنید؟! پشت سرش چی میگید؟ 

این قرص ها چیزی نمی فهمند
از من که دارم بی تو می میرم
از من که با تنهایی و تردید
کنج خودم - این گوشه - زنجیرم

این قرص ها چیزی نمی فهمند
سیگار ها و بوسه ها حتی ...
گیلاس های گیج بی تاثیر ...
یا نشئه ها وُ پرسه ها حتی ...

وقتی کلوناز پام هم دیگر
جای تورا در من نمی گیرد
شعر از نفس می افتد و انگار
 حتی تخیل بی تو می میرد

سرگیجه دارم، قرص های خوب!
من دارم از سردرد می میرم
در مجلس ختمی بدون تو!
دارم خودم را جشن می گیرم