روزهاي سختي رو مي گذرونم ...

مثل خوابي كه مانده بي تعبير

گم و گيجم كنار پرسه زدن

پرم از وحشت مبادا عشق!

فكر درگير با ترانه شدن!

در مسير هميشه تكراري

پيرمردي كه آتشش روشن

و اجاقي كه گرم مي سوزد

چشمك حيز مردكي بر من!

در گلويم چه گرم مي پيچد

تلخي دود آخرين سيگار

و تو رفتي! و من به جا ماندم!

بي سر و پا كنار ريل قطار

يك Flash Back به ايستگاه شلوغ

زن گريه، تو مرد فكر سفر

كم نمانده كه من بميرم و تو

فكر يك زن درون يك بستر!

- يادگاري كه اولين ديدار

دادي و گفته اي براي لبت!

بر لباني كه سخت مي بوسي

در جنون-پرسه هاي لخت شبت!

ردّ لبهاي من به گونه ي تو

ردّ اشكم به روي باراني

با سوالي كه در گلويم بود

«پس چرا پيش من نمي ماني؟»

باد سردي كه مي وزد يعني

او كه رفته! تو هم مدارا كن

راهي سرنوشت خود باش و

راه خود را بگرد و پيدا كن -

در قدم پرسه ها صدايي نيست

جز صداي سلام كفش و زمين

جز صداي زني كه هق هق بود

جز صداي نه! ... نه!...همين!

پرت از ارتفاع سنگي پل

وسط رودخانه اي تاريك

كيف پولم كف زمين بي كس!

سكه و اسكناس و يك ماتيك!

 =========

به اصرار و خواهش و التماس دوست خوبم سرکار خانم فاطمه اربابی هم با وبلاگی به نام «آسمانه ها» وارد وادی وبلاگ نویسی شدن

بهشون سر بزنین

دست پر یر می گردین