نقطه چین - تله کام

نقطه چین

ببخش مرا/همیشه دوست داشتنی/اگر در دلم جایی مانده بود/ بخدا روی کاغذ گریه نمی کردم

من و تمام شبم التماس يك آغوش

تماس هاي مكرر به گوشي خاموش

صداي نازك يك زن به جاي پاسخ تو

به طعنه وُ به كنايه كه: «نيست! رفته! برو!»

و اشك هاي تر من به روي بالش سرد

چكيده هاي غريبي كه مرد من برگرد!

تو نيستي و نبودي كنار من اي كاش

و التماس عروسك: «مراقب من باش!»

صداي جيغ بنفشم «نرو! نه! من اينجام!»

تباني تو وُ اين شركت بد Telecom!

شماره پشت سرهم صداي صفحه كليد

نفس نفس زدن من! پُرم از اين ترديد

و بغض مي بُرَدَم مثل تيغ جراحي!!

شبيه جمله ي وحشت: «مرا نمي خواهي؟»

صداي هق هق زن پشت سيم هاي سكوت

من، ارتفاع اتاقم، پياده رو و سقوط!

+نوشته شده در شنبه 8 فروردین1388ساعت23:24توسط هدی به نژاد (شمیم) | |

نه «کلاغ بدبخت» نه «ماهی رودهای دربدری» ... هیچکدام اینها نبودم ... شاید پاره خط از هم گسیخته ای باشم که .......... شده است!