باران!تو در ابري سترون زنده مي ماني 

حتي اگر پائيزي و زردم چنين امروز    

با حس خوبي تا شكفتن زنده مي ماني      

هر قطره از باران پيامي دلنشين دارد      

يعني تو تا آغاز رستن زنده مي ماني       

من با چراغي هم كه خاموش است مي مانم

امّا تو با خورشيد روشن زنده مي ماني      

تو بي كلامي از محبت ساده خواهي مرد   

با تا ابد از عشق گفتن زنده مي ماني        

با هر غزل انگار جاني تازه مي گيري

شاعر تو تنها با سرودن زنده مي ماني

مي دانم از سرما نمي ترسي ولي بانو!

آيا تو با احساس مردن زنده مي ماني؟

□

بي تكيه گاهي درد من بود اي موازي ها

گفتند  با در خود شكستن زنده مي ماني

آئينه مي بيند چه غمگينم و مي پرسد:

با اين ترك ها آه اي زن، زنده مي ماني؟

===

مي دونم قوافي اين كار خيلي ضعيفه آماده پذيرش همه دعواها از طرف اساتيد هستم!

دوست خيلي خوبم محمد قادري فر وارد وبلاگ نويسي شد سري بهش بزنيد!

دفتر شعر "بهشت هم به جهنم فداي ناز نگاهت" از دوست گرامی و بزرگوارم جناب آقاي حبيب حسن نژاد هم وارد بازار شد تهيه كنيد بد نيست